Ben's Leven.

Thank you for the voice, the eyes and the memories shine
Thank you for the pictures of living in the beautiful black and the white
Some say we'll be together for a very long time
Some say that our first impressions never will lie
I open up to take a look into the bright and shiny book
Into the open scheme of things
Book of brilliant things
Book of brilliant things
I open up to take a look into the bright and shiny book;
Into the open scheme of things
Book of brilliant things
Oh, book of brilliant things

I thank you for the shadows
It takes two or three to make company
I thank you for the lightning that shoots up and sparkles in the rain
Some say this could be the great divide
Some day some of them say that our hearts will beat
Like the wheels of the fast train, all around the world

I open up to take a look into the bright and shiny book
Into the open scheme of things
Book of brilliant things
Book of brilliant things

Some say we can be together for a very long time
Some say our hearts will beat like the wheels of a fast train
All around the world
All around the world
All around the world
Some say our hearts beat like the wheels of a fast train
All around the world
All around, all around, around, around
All around the world

Our hearts beat like the wheels of a fast train
A very long time
All around and all around and all around and all around the world
Some say we'll be together
Some say

A very long time, some of them will say
A very long time all around the world

I've been looking so long
at my pictures of you
that I almost believe that they're real
I've been living so long
with my pictures of you
that I almost believe that
the pictures are all I can feel

Remembering you
standing quiet in the rain
as I ran to your heart to be near
and we kissed as the sky fell
in holding you close
how I always held close in your fear Remembering you
running soft through the night
you were bigger and brighter
and wider than snow
and screamed at the make-believe
screamed at the sky
and you finally found all your courage
to let it all go

Remembering you
fallen into my arms
crying for the death of your heart
you were stone white so delicate
lost in the cold
you were always so lost in the dark Remembering you
how you used to be
so drowned you were angels
so much more than everything
oh hold for the last time
then slip away
quietly open my eyes
but I never see anything

if only I had thought of the right words
I could have hold on to your heart
if only I'd thought of the right words
I wouldn't be breaking apart
all my pictures of you

Looking so long at these pictures of you
but I never hold on to your heart
looking so long for the words to be true
but always just breaking apart
my pictures of you

there was nothing in the world
that I ever wanted more
than to feel you deep in my heart
there was nothing in the world
that I ever wanted more
than to never feel the breaking apart
all my pictures of you

Met dit laat ik jullie weten dat ik aan nieuwe periode begin, hierover zal later nog wat meer over geschreven worden, ik kan alleen een paar tips geven, maar het wordt positief.

Hey, allemaal reacties zijn natuurlijk van harte welkom, maar hou het deftig, annonieme rakende spottende reacties worden onmiddelijk verwijdert, daar ben ik niet met gediend en ik denk jullie ook niet.

Ik wens jullie nog een prettige dag verder.

En ik rij naar huis
Midden in de nacht
En ik denk aan jou
Ik denk weer aan jou
En de maan schijnt
En mijn hart klopt
Mijn hart klopt in mijn keel
Ik heb geen kracht meer
Over wat ik voel
Echte liefde doorstaat
alle stormen
Echte liefde heelt alle wonden
Echte liefde overwint
Echte liefde maakt blind
Maar er is niemand
Niemand die in jouw buurt
komen zal en voor je valt
Lacht om elke grap van jou
Nee er is niemand
Die de dingen doet
Zoals jij ze doet
En ik geef er aan toe
Ik heb geen kracht meer
Geen macht meer
Over wat ik voel
Echte liefde doorstaat
alle stormen
Echte liefde heelt alle wonden
Echte liefde overwint
Echte liefde maakt blind

Ik kijk om me heen en 't is leeg
Weer een dag staat voor de deur
En jouw stem die zo lang zweeg
In je kleren ruik ik nog je geur

Weten waar je nu zou zijn
Ik leef nog maar voor de schijn
Wanneer hoor ik weer jouw stem
Hopen dat je gauw naar huis zou komen

Spoorloos, jij bent zo spoorloos
Wanneer kom je terug bij mij
Wanneer kom je terug bij mij?
Spoorloos, nog altijd spoorloos
Ik kijk altijd uit naar jou
Weet dat ik zo van je hou

Ik sta voor het raam en voel me klein
't Leven raast aan mij voorbij
En van binnen steeds die pijn
In de ogen voel ik medelijden

Alles ligt hier stil te wachten
Hoorde ik maar weer hoe je lachte
En ik zie je weer voor mij
Jij bent steeds in iedereens gedachten

Spoorloos, jij bent zo spoorloos
Wanneer kom je terug bij mij
Wanneer kom je terug bij mij?
Spoorloos, nog altijd spoorloos
Ik kijk altijd uit naar jou
Weet dat ik zo van je hou

Wie helpt jouw verdriet te dragen
En wie antwoordt op jouw kindervragen?
Wie zal met jou ganzenborden
Wie ziet jou nu ouder worden? Wie?

Spoorloos, jij bent zo spoorloos
Wanneer kom je terug bij mij
Wanneer kom je terug bij mij?
Spoorloos, nog altijd spoorloos
Ik kijk altijd uit naar jou
Weet dat ik zo van je hou

Na een onrustige nacht kreeg ik deze ochtend toch nog een telefoontje van diegene die me dierbaar is, ze klonk erg onrustig aan de telefoon, ik begin me zorgen te maken over haar, maar ik zit zo ver weg, het doet pijn wat ik nu allemaal moet verwerken. Heb weer een vervelende dag achter de rug, ben wat gaan fietsen, maar dan alleen, normaal wat we beiden samen zo fijn vonden. Ik moet jullie zeggen het was nie aangenaam om alleen te fietsen, maar heb het toch kunnen doen, tijdens het fietsen kreeg ik dan toch weer haar stem te horen, die me de kracht heeft gegeven om door te zetten, te vechten voor haar.

Het is maar een triestige bedoening geweest mijn weekend, wat anders zo telkens een fijn weekend was, kwas zo gelukkig met haar, ze was en is nog steeds fijn gezelschap, vergeten nee, nooit, hopen, ja, altijd, maar het zal veel tijd en moed kosten. Het slapen gaan is moeilijk, eten, en nog zoveel andere dingen, ...............

Gij die me zo dierbaar is, laat je hart open, en misschien ..........

 

Er is iets dat me van het hart moet, er is woede, boosheid maar toch zin ik niet op wraak, zo ben ik niet.

Er is ernstig geknoeit met allerlei dingen, ik zit me hier gewoon rot te vervelen omdat door een zekere persoon zijn jaloerse gedrag mijn of ons weekend naar de vaantjes is. Ik had heel graag dit weekend anders gezien, samen wat tijd spenderen met diegene die me dierbaar is, knuffelen, liefhebben, praten over de toekomst en heden, maar nee, er is iemand die dat pad geblokkeerd heeft. Maar ik heb toch al vandaag een heel fijn leuk geprek gehad met diegene die me dierbaar is, na lang wachten op dat telefoontje, dat heeft me deugd gedaan, maar ik was liever samen met deze persoon .... Wanneer zie ik mijn oogappel terug???? Wie zal het zeggen???? Zie ik ze nog ooit weer???? Ik hoop van wel, en het liefst zo vlug mogelijk.

Ik voel dat er vandaag nog tranen gaan lopen, en om eerlijk te zijn, heb al wat traantjes gelaten vandaag, daar is toch niets mee, een man kan en mag toch huilen .......

 

 

Ja ja, jullie lezen het goed, er zijn namelijk bepaalde mensen die het niet kunnen laten van roddels en andere gemene dingen rond te strooien over mijn persoon.

Dat deze dan nog eens persoonlijke aanvallen doen aan wie me dierbaar is, zodanig dat ik deze persoon of personen als vriend, vriendin ga verliezen. Dit maakt me enorm boos, ik wordt er gewoon gek van. Hoe kan ik dit ooit nog goedmaken als deze persoon in kwestie gewoon de liefde blijft pesten en aantasten. Ik hoop dat mijn vriendschap met degene die me dierbaar sterk genoeg dat onze fijne goeie relatie stand houdt.

Vandaag heb ik me heel sterk moeten houden, daar ik vandaag deze persoon op leugens heb beptrapt maakt me alleen maar sterker, daar ik er de bewijzen van heb via mail en sms, dat deze persoon zogezegd in Brussel was terwijl ze rond die tijd gewoon thuis lasterlijke mails aan het sturen was, da vindt ik nog het strafste dat die bleef toegeven in Brussel te zijn geweest, terwijl de aangevallen persoon me die mails heeft doorgestuurd. Wat mensen toch allemaal verzinnen en er dan nog plezier in hebben om een goeie relatie stuk te maken. Mag ik hopen mijn relatie nog zien te redden.

Wat doe je, als iemand je dierbaar is, je in het ongewisse laat?? Ik zou het niet weten.
We hebben contact via Sms, email en nog andere communicatiemiddelen, maar zijn zo ver van elkaar verwijdert dat het pijn doet, dat je die persoon niet onmiddelijk kan benaderen of zien, en dat je moet wachten omdat je van verschillende andere factoren en personen afhangt. Ik begrijp dat, dat het moeilijk is en niet gemakkelijk is. Maar als daarom andere personen laten afweten of afhaken, daar heb ik het heel moeilijk mee.
Liefde kan pijn doen ja, en ben nu al veel gekwetst geweest, en zeker de laatste 2 jaar.
Is het niet zo als 2 personen elkaar liefhebben dat je lief en leed moet kunnen delen, en respect voor elkaar hebben en opbrengen, praten en er kunnen uitkomen, elkaar kunnen knuffelen, tafelen en nog zoveel meer ..........
Als dit niet zo is, moet ik andere horizonten opzoeken, en er mij bij neerleggen dat er inderdaad geen dekseltje op mijn potje past, en dat zou ik zeer jammer vinden, want de mens of een persoon is niet gemaakt om alleen door het leven te gaan ................

Reacties zijn nog steeds welkom via email naar paelstermans.benny@telenet.be

En aan andere gelukkige koppels en paren veel geluk, koester dat geluk, het is jullie gegunt en iets dierbaars ................

Is het allemaal voor niets geweest, ik geloof er niet meer in, "Het gezegde op ieder potje past een dekseltje". Dit gezegde komt bij mij over als ongeloof!!

Reacties zijn steeds welkom op paelstermans.benny@telenet.be , deze reacties neem ik wel au serieux.

Groetjes Ben

Toch maar iets laten weten, tot hier toe gaat alles goed met me, dit weekend goed nieuws gekregen via telefoon en mail, dat ik terug aan de slag kan als Jeugdtrainer, deze heeft me heel goed gedaan, volgende dagen nog meer nieuws.

Er zal gedurende enige tijd niet veel geschreven worden op deze Site, wegens omstandigheden, ik moet effen tot mentale rust komen,groetjes

De voorbije weken waren zo moeilijk, dat ik steeds naar antwoorden begon te zoeken, of naar antwoorden aan het zoeken was. Het was echt niet gemakkelijk toen er een geliefde persoon op reis was voor 2 weken, ik dacht dat we er sterker gingen uitkomen tijdens die lange afwezigheid, maar ik tijfel eraan. Kijk ik soms ver te vooruit, misschien. Ik heb toch al mogen ondervinden dat deze persoon toch iets voelt voor mij, maar voor mij is dat nog niet genoeg, ik heb het gevoel dat ik meer wil, en deze persoon voelt dat ook aan, maar we geraken er niet uit. Deze persoon weet dat ik wil gaan samenwonen en daar wringt het misschien, denk ik. Ik heb of wij hebben nog een lange weg af te leggen, maar ik heb geduld of wacht ik misschien op het onmogelijke.

Het weer viel geweldig mee, da was tenminste iets goeds. Dus de rest van de dag thuis gebleven, tot ik een positief telefoontje kreeg, goed nieuws, de avond is goed verlopen, mijn humeur is weer aan de top.

Is het niet god geklaagd, men vraag stilletjes beleefd aan mij om iemand gewoon rustig te laten, en nu wat blijkt, blijft die persoon me berichten posten op allerlei manieren, erg erg, daar wordt nu eens mottig van, en daarom voel ik me echt rot en mottig in mijn vel.

Ga eens mijne moed bijeenrapen se, en eens goed gaan eten en daarna eens goeie "Trappist" drinken, se, wa vinden jullie daarvan.

Het weekend is weer inzicht, en dat gaat weeral eens ne zware domper worden. Er is een hele boel gebeurd deze week, dat het nog steeds zwaar op mijn maag weegt, sommige dingen zijn toch moeilijk te voorzien, maar toch had ik dit niet zien aankomen. Ik zit ergens tss een welletjes nietjes spelletje, en mijn geduld begint stilletjes op te raken. Sommigen gebruiken toch wel de mensen als een jojo, en geloof me dat is niet zo plezant. Stel nu je plant iets, je krijgt een soort uitnodiging, je verzet die planning, en verkiest die ineens om een andere koers te nemen, en da is minder plezant. Zoiets maakt natuurlijk heel je dag omzeep. Ik hoop dit niet meer te moeten meemaken, echt. Aller, maar gaan dit weekend goed proberen door te komen, hoop ik, jullie horen het wel.

........... mss terug het geluk gevonden ....... ik hoop het, echt.

Zaterdag, boodschappendag, maar nu met zo een weer, ik ga er deze niet doorgaan en gewoon thuis wat zitten surfen, so wie een mailtje wil sturen kan dan, hou jullie goed.

Vanaf vandaag ga ik bijna elke dag een berichtje posten over alles nog wat, dat er tijdens de dag gebeurd is.

Deze nieuwe Blog of Site is het vervolg op de blog http://benny-anita.skynetblogs.be , maar deze keer over mijn alleen, omdat we uit elkaar zijn, en dat het tijd werd om een nieuwe start te maken in mijn leven.